سوخو-24 های نیروی هوایی ایران

نیروی هوایی ایران دارای ۲۰ فروند سوخو-۲۴ فنس اف- میباشد که دارای آنتن جنگ الکترونیک و رادار اسکن زمینی است.سوخو-۲۴ های ایران برای نبرد هوایی تقویت شده اند و میتوانند به جای ۱ موشک هوا به هوا در صورت لزونم به دو موشک هوا به هوا مجهز شوند.

سوخو-۲۴ های ایران قابلیت حمل ۲ موشک آر-۷۳ را دارند.

این جنگنده ها قابلیت جنگ الکترونیک وسیع را دارند و از فاصله ۱۰۰ کیلومتری میتوانند تجهیزات راداری یک هواپیما یا یک سایت موشکی روی زمین را سفید میکنند.(از کار انداختن آن)

خصوصیات نبرد هوا به زمین این جنگنده فوق العاده است.این جنگنده میتواند در ارتفاع حتی ۲۰ متری پرواز کند و اهداف را با دقت شکار کند.

 

برد این جنگنده حدود ۳۰۰ کیلومتر است.

ایران ۲ فروند مدل شناسایی این جنگنده را در اختیار دارد.

منابع:

www.wikipedia.uk

www.centralclubs.com

 

برسی نیروی هوایی سوریه

اولین قدم:

شمار جنگنده ها

میگ-۲۱	۱۶۰ فروند
سوخو-۲۲ ام یو	۵۰ فروند
میگ-۲۵	۳۰ فروند
میگ-۲۹ بی یو	۴۳ فروند
میگ-۲۳	۱۰۵ فروند
سوخو-۲۴ فنسر	۲۰ فروند
میگ-A31	۰ فروند

قدم دوم:

برسی:نیروی هوایی سوریه در سال ۱۹۴۸ میلادی متولد شد.

با توجه به تسلیحاتی که داشت در جنگ هایش با اسراییل به خوبی عمل نکرد.

بعد از این جنگ ها سوریه سفارش سوخو-۲۷ و میگ-۳۱ را به روسیه داد که روسها به دلایل حفظ تکنولوژی در کشور سفارش را رد کرده و سوریه هیچگاه موفق به خرید این جنگنده ها نشد.

اما روسها سرانجام در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ *۱ فروند میگ-۳۱  را به سوریه فروخت.این جنگنده بر خلاف جنگنده های دیگر میگ-۳۱ راداری با برد رهگیری ۶۰ کیلومتر داشت!!!!!!!!!!!!!!!!

ولی این کشور مقدار محدودی میگ-۲۹ از روسیه خرید که روابطش را با روسیه گسترش داد.

میگ-۳۱ سوری ها در ژویئه سال ۲۰۰۵ سقوط کرد.

این میگ-۳۱ با دو موشک آر-۶۰ پرواز کرده بود که این جنگنده توسط یک اف-۱۶ اسراییلی با موشک ایم-۹ منهدم شد.دلیل این واقعه وارد شدن این جنگنده با سرعت بالا و در ارتفاع بالا به حریم دریایی اسراییل و پدیدار شدن آن بالای ناوچه های اسراییلی بود.

شاید باورتان نشود ولی ۳۰ درصد از خلبانان نیروی هوایی سوریه غیر سوری هستند.

صحنه ای وحشتناک از سقوط یک فروند بی-52

میگ-23 فلاگر(خلاصه کوتاه)

میگ-۲۳ جنگنده ای با قابلیت حمله زمینی و دفاع هوایی است که توسط شرکت میکویان تولید میشد.

اولین بار در سال ۱۹۷۰ میلادی رونمایی شد.

میگ-۲۳ در امور جنگی زیاد موفق نبود و مخصوصا در جنگ ایران و عراق شکست های بزرگی از تامکت های ایرانی و فانتوم های ایرانی خورد.

تنها پیروزی این جنگنده در جنگ تانزانیا و جمهوری اوگاندا بود که نیروی هوایی اوگاندا با خرید ۵۰ فروند میگ-۲۳ ام دی ال موفق شد ارتش زرهی تانزانیا در کاگرا را نابود کند.همچنین میگ-۲۳ های اوگاندایی پیروزی های زیادی در نبرد هوایی با اف-۱۶ های تانزانیایی بدست آوردند.

منبع:مجله هوایی

ویمپل آر-37

ویمپل آر-۳۷
نوع	موشک هوا به هوا
خاستگاه	روسیه
خصوصیات
وزن	۶۰۰ کیلوگرم
طول	۴٫۲۰ متر
قطر	۳۸ سانتیمتر
کلاهک	مواد منفجره قوی تکه‌تکه شونده
کلاهک خرج	۶۰ کیلوگرم
طول بال	۰٫۷ متر
جلوبرنده	سوخت جامد
برد موثر	۱۵۰-۳۹۸ کیلومتر
سرعت	۶ ماخ
سامانه هدایت	سیستم هدایت داخلی نیمه فعال و فعال راداری بروز شونده در میانه مسیر

ویمپل آر-۳۷ (ناتو: AA-X-13/AA-13 پیکان) یک موشک هوا به هوای برد بلند ساخت روسیه است. از این موشک تحت عنواین R-VD, K-37, Izdeliye 610 و کد ناتو اندی نیز نامبرده می‌شود.

این موشک به منظور هدف قرار دادن هواپیماهای آواکس طراحی شده در حالی که هواپیمای شلیک کننده موشک (پلت فرم پرتاب) در منطقه‌ خارج از برد و تیررس جنگنده‌های محافظ هواپیمای هدف (آواکس) قرار داشته باشد. هر چند موشک مذکور اولین بار توسط هواپیمای میگ-۳۱ام مورد آزمایش قرار گرفت، اما آر-۳۷ در این جنگنده جایگزین موشک آر-۳۳ نشد، بلکه آر-۳۷ برای استفاده توسط هواپیماهای سوخو پک فا، سوخو-۳۵بی‌ام و سایر جنگنده‌های آینده در نظر گرفته شد.

موشک شهاب 3

موشک شهاب-3
نوع	موشک بالستیک میانبرد استراتژیک
خاستگاه	ایران کره شمالی
تاریخچه خدمت
خدمت	تاکنون-2003
خصوصیات
قطر	1.2 متر
موتور	مایع و جامد (برای مدل های ساخته شده بعد از 2006)
برد موثر	1930 کیلومتر
سرعت	5500 کیلومتر بر ساعت، 2.1 ماخ در فاز نهایی

 

شهاب ۳ یک موشک بالیستیک میان‌برد سوخت مایع تولید ایران است که بر اساس موشک نودونگ طراحی شده‌است. طراحی این موشک به پروژهٔ مشترک موشک‌های بالیستیک ایران و کره شمالی در دهه ۱۹۸۰ باز می‌گردد که موشک دوربرد نودونگ در جریان آن تولید شد. نخستین آزمایش نودونگ که بر اساس طرح کلی خانواده موشک‌های روسی اس‌اس-۱ اسکاد تولید شده بود در دهه ۱۹۹۰ به طور مشترک توسط دو کشور ایران و کره شمالی انجام شد. اما پس از آن این همکاری به پایان رسید و ایران موشک شهاب ۳ را بر اساس نمونه‌های آزمایشی نودونگ-۱ که در سال ۱۹۹۳ دریافت کرده بود طراحی کرد. تمرکز اصلی تحقیقات کره‌ای‌ها در نودونگ و تفاوت اصلی آن با اسکاد ساخت موتوری بزرگ‌تر و پرقدرت‌تر از موتور موشک‌های اسکاد بوده که بتواند قدرت پیشرانه بیشتری را تولید کند. اولین نسخه شهاب۳ در تابستان سال ۲۰۰۳ وارد خدمت رسمی در نیروهای مسلح ایران شد. برد این موشک با کلاهک ۱۲۰۰ کیلویی تا ۱۳۰۰ کیلومتر، با کلاهک ۱ تنی تا ۱۵۰۰ کیلومتر و با کلاهک ۸۰۰ کیلویی تا ۱۷۰۰ کیلومتر اعلام شده‌است.

پیشینه

موشک شهاب ۳ از سال ۲۰۰۲ تاکنون به طور رسمی ساخته می‌شود. این موشک یک موشک میان برد بالستیک است که در ابتدای آزمایش‌ها، ۱۳۰۰ کیلومتر برد داشت که با تلاش مهندسان ایرانی بهینه شد و برد آن به ۲۱۰۰ کیلومتر رسید. آزمایش‌های این موشک از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲ ادامه داشت و سرانجام در تیرماه سال ۱۳۸۲ رسماً به آمار موشک‌های ایرانی افزوده شد. این موشک از سوخت مایع برای تهیه نیروی پیشران استفاده می‌کند. این موشک برای نخستین بار در میدان آزادی و در هفته دفاع مقدس سال ۱۳۷۷ به نمایش همگان درآمد

وزن این موشک ۱۶ تن و قطر آن ۱٫۳ متر و طول این موشک در حدود ۱۶متر می‌باشد. وزن خشک این موشک ۲۱۸۰کیلوگرم است و قادر به حمل یک کلاهک ۷۶۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرمی می‌باشد. این موشکها ۱۷ متر طول دارند و قادرند کلاهکی به وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم را تا مسافت ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر حمل کنند. در نمونه جدید که در رزمایش پیامبر اعظم در سال ۱۳۸۷ آزمایش شد، برد این موشک به ۲۰۰۰ کیلومتر ارتقا یافته‌است. موتور موشک شهاب۳، ۲۶۷۶۰کیلوگرم نیروی رانش تولید می‌کند که برای طی مسافت ۲۰۰۰ کیلومتر کافی است. اگر بخواهند برد آن بیشتر شود، از کلاهک‌های کم وزن‌تر استفاده می‌کنند و به همین دلیل، وزن کلاهک‌های از ۷۶۰ تا ۱۱۵۸کیلوگرم متفاوت است.

• عملکرد: موشک بالستیک میان‌برد
• سازنده: سازمان هوا و فضای ایران
• طول: ۱۶٫۵۸ متر
• وزن: ۱۷۸۰ کیلوگرم در مدل اولیه و ۲٫۱۸۰ کیلوگرم در مدل‌های بعدی
• قطر: ۱٫۳۸ متر
• برد: ۱۳۰۰ کیلومتر در مدل اول و ۲۵۰۰ کیلومتر در مدل‌های بعدی
• موتور: موتور تک مرحله‌ای با سوخت مایع در مدل اولیه و سوخت جامد در مدل بعدی
• وزن پرتاب: ۱۷۴۸۰ کیلوگرم
• کلاهک: بین ۷۰۰ تا ۱۲۰۰ کیلوگرم
• دقت: ۱۹۰mCEP
• زمان ساخت: ۱۹۹۷

شهاب ۳

موشک شهاب ۳-ب، نسخه بهبود یافته نسخه اولیه موشک شهاب ۳ است که دارای بردی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر است. بر اساس ادعای منابع اطلاعاتی غربی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از ابتدای سال ۲۰۰۸ میلادی، تولید انبوه موشک شهاب ۳-ب را آغاز کرده‌است. بر اساس گزارش منابع اطلاعاتی غربی، خط تولید شهاب ۳-ب دارای ظرفیت تولید کنونی «۷۵ موشک» در سال است

موشک شهاب ۳-ب، دارای کلاهک هزار کیلوگرمی است. این موشک دارای درصد خطای ۳۰۰ متر است و به سامانه موقعیت‌یاب جهانی مجهز شده‌است. این سامانه این امکان را می‌دهد که حتی پس از پرتاب‌شدن و در صورت نیاز به تصحیح مسیر، جهت و موقعیت موشک تغییر پیدا کرده و در نتیجه موشک به اهداف احتمالی بهتر و دقیق‌تر هدایت شود.

با توجه به برد بالای این نوع موشک بحث‌هایی در مورد استفاده احتمالی ایران از این موشک علیه اسرائیل در صورت بروز جنگ، وجود دارد.^[